umut ve beklentilerin kaynağı küçüklüğümüzdeki masum satırlardı belki..

          Masallara inanmak gerekir bazen.. olmazı olur kıldıkları için,imkansız diye bir şey  olmadığı için..Belkide bizi bu kadar umut içinde yetiştiren masallardı. Her şeyi inanır kıldıkları için böyle olduk biz. Beklemeyi de  masallardan öğrenmedik mi?Ama bir şeyi unuttuk ne biz masallardaki prensestik ne de karşımızdaki prensti...


   Hayata açtığım ilk beyaz  sayfam belki girişim buruk olmuş olabilir bu yüzden daha renkli yazmaya çalışacağım....